وقتی که فکر می کنی همه جا ساکت و آرومه و تو نشستی و به "هیچی" فکر می کنی حس خوبی بهت دست می ده.

وقتی که فکر می کنی ذهنت خیلی آشفته ست و تو مدت هاست از هر چی که می خوای دور افتادی وقتی به این فکر می کنی که لحظه هات واقعن با ارزش شدن برات... وقتی که حتا کوچکترین لحظه ای که همراه با آرامش و بی خیالی داری به یک اتفاق بزرگ برات تبدیل می شه حس می کنی که چقدر قدرش رو می دونی.و فکر می کنی تمام وجودت رو باید صرف همون لحظه... همون لحظه کنی.

انگار هر چی بزرگتر می شم دنیا هی بیشتر تغییر می کنه! نه البته من دارم تغییر می کنم و شرایطم... همه چیز به طور خیلی نامحسوسی داره عوض می شه... من... ظاهرم... اخلاقم... خواسته هام... احساس هام ...همه چیز... همه چیز داره عوض می شه و واقعن دارم می فهمم تا  زمانی خیلی چیزا دست من بود...

حالا جریان زندگی اینقدر تند و بی رحم شده که حتا مجال نمی ده شنا کنم... فقط منو می بره... دارم می رم ... احتمالن تا لحظه ای که غرق بشم...