در پی گمشده ای ناشناس گشتن زیباست ...

بی خبر از همه کس ماندن زیباست...

ناتمامی جوهر برای نوشته هایت زیباست...

بی صدا گریه کردن ها زیباست ...

زیر باران بدون چتر رفتنها زیباست...

زیر سایه بید مجنون خوابیدن زیباست...

غروب رادر کنار دریا زیباست...

قدم زیدن در آرامش شب زیباست...

نگریستن به آسمانی پر ستاره زیباست...

عاشق شدن و ماندن درراه آن زیباست...

انتظار زیباست...

نقش غم روی قلب زیباست...

آشنای دور...

با تمام بی گناهی جلو چشمات ظالمم من ...

که همین ظلمت من زیباست..

و من آسوده زیبایی ها را باختم...

دیدم

       ای کاش

                    نادیده شان نمیگرفتم...!

(( خیلی خوشحالم که هستید ...! ))

چقدر افکارم پر ز کثافت میشود...

دلم لجن زار میشود...

خوک های چشمانم به این کثافت ها عادت داشته اند؟

خیر...

من همان کودک , شاید پاک! , با نگاهی آرام

کودکی ساکت و گرم , بازیگوش و تیز

آنها مرا رام کردند , اسب در خانه ی خویش کردند...

خوشحالم که در بین آن همه کثافت و علف هرز

هنوز هم همان کودک  سر مستم

حال , اما , با نقابی دگر ...!

من یه آدم دیگه شدم ... این و دیگه احساس میکنم باورش دارم... اولین باره خودم رو باور دارم ...

خیلی خیلی هم خوش اومدید... اینجا  یه قول رو مردونه میدم... از اینکه اینجا اومدید ناراحت نمیشید مثل قبل...

نیازی به گفتن ندارم ... ثابت میشه...اما شما رو خیلی به خودم نزدیک می دونم ( حریم؟؟) ای بابا...

اینجارو فکر کنم تا آخر امتحانات نتونم زیاد آپ کنم...ولی از اینکه شما رو دارم واقعا خوشبختم...(باور کنید)

یه چیزی راس راسکی بگم ... ( خیلی فرق کردم) ناراحتی ؟ من ؟ عمرا...!

منی که دلم شده پاییز پر درد تو این دنیای پر رنگ و  نامرد اون که نبودی زندگیش فنا بود رهاش نکن توی ظلمت و....حافظا..

اگر زمین خوردم باز ایستادم حالابه هر نحوی به  سختی به  آسونی ...

دیگه ایمیل نمیدم...اینجوری منتظر هم  نمی مونم...! ( خیلی بده )

( اینکه یه فکر دیگه کنی ( مثلا شاید نخونده کار داره ) ببینی به به خوندن و آره  بله ه ه  .........

ما دیگه بریم سر درس و مشق و اینا ... حداقل خواستیم دیگه خداحافظی کنیم ... خجالت از روی شما نکشیم...

ابزار فسق و فجور رو هم میذاریم کنار و با آلات لحو لعب کمتر سرگرم مشووویم...

دوست دار همیشگی شما ...

آرزومند آرزوهاتان ...

مزاحم همیشگی ...

pep30:::